Nieuwjaarstoespraak 2012 burgemeester Salet

Dames en heren, jongelui,

Half december zag ik op televisie een aflevering van de serie 'Nederland van boven'. Deze serie laat ons alledaagse leven zien vanuit een spectaculair perspectief: de lucht. De aflevering die ik zag, ging over de Rotterdamse haven; onze achtertuin. Het was fascinerend.

Ik zag hoe een loods en een sleper een kolossaal vrachtschip, zo hoog als de Marrewijkflat, met militaire precisie door een flessenhals als de Calandbrug manoeuvreerden. Vanaf de bank was te zien dat slechts één stuurfoutje nodig was om het schip de brug te laten rammen.

Ik zou er meer over kunnen zeggen, maar dat hoeft niet: u ziet de beelden op het scherm achter mij.

'De hongerige muil van Europa' is de titel van deze aflevering. Een beeldende titel, want veel van de goederen die 500 miljoen consumenten en industriegebieden in Europa dagelijks nodig hebben komen via de Rotterdamse haven naar hen toe. Én gigantische hoeveelheden grondstoffen.

Waarom sta ik hier bij stil, dames en heren?

Omdat wij in Spijkenisse niet moeten vergeten hoezeer wij met die 'hongerige muil' verweven zijn. De haven zit in ons DNA. Wij zijn van een dorp een stad geworden dankzij die haven. Meer dan de helft van onze beroepsbevolking werkt er, dan wel bij bedrijven die er sterke relaties mee hebben. En we liggen er ontzettend dicht bij. Bijna op loopafstand.

Maar we staan, ik heb het eerder gezegd, nog te veel met onze rug naar de haven toe. Hij zou op ons netvlies gebrand moeten zijn.

Daar moet dus iets veranderen. De haven blijft ons immers grote kansen op werk bieden. Dat is niet alleen te danken aan de Tweede Maasvlakte, maar ook aan de verwachte stijging van goederenoverslag en aan nieuwe industrieën, onder meer voor de verwerking van biobrandstoffen. Dat levert banen op, ook banen bij toeleveranciers en dienstverleners.

De vergroening in het havengebied die het Rotterdam Climate Initiative nastreeft, bijvoorbeeld het experiment met elektrisch rijden van het Havenbedrijf, kan ook ons inspireren. Dat past ook in het gezamenlijk streven van de gemeenten in Voorne-Putten om de groene achtertuin van het havengebied te worden.

Als gemeente willen we op die ontwikkelingen inspelen. Enerzijds door ruimte te bieden aan havengerelateerde bedrijven. Anderzijds door een goed onderwijsaanbod om onze jeugd te kunnen opleiden voor banen in de haveneconomie.

Intergemeentelijke samenwerking blijft ook in 2012 van groot belang. Niet alleen in de Stadsregio, de toekomstige Metropoolregio, maar ook op Voorne-Putten. Onder meer de geïntensiveerde samenwerking met buurgemeente Bernisse gaat het volgend jaar veel aandacht krijgen.

Spijkenisse heeft inmiddels veel te bieden. We hebben prachtige appartementen aan de Oude Maas, we hebben een sfeervol stadscentrum met - mede dankzij het nieuwe Stadsplein - een compleet winkelaanbod, volop restaurants, gezellige horeca , allerlei leuke evenementen, dit jaar de oplevering van de Boekenberg, en de eerste paal voor ons nieuwe theater.

Wij worden een steeds aantrekkelijker stad, niet alleen voor de expats in het havengebied, maar voor veel meer inwoners uit de regio. Dat is goed nieuws, en dat zullen we dit jaar ook nadrukkelijk uitdragen.

Dames en heren, sta ik hier nu, midden in alweer een recessie, tegen beter weten in, een jubelverhaal te houden?

Nee, integendeel. Wij zijn, als bestuur van deze gemeente, elke dag bezig met het voorkomen, bestrijden en verlichten van de toenemende armoede, schuldenproblematiek en werkloosheid bij onze inwoners. En allicht lopen wij als actieve, ondernemende gemeente óók op tegen de stagnerende economie. Tegenvallende inkomsten, moeite om kopers voor huizen en bedrijfsruimten te vinden, vertraagde en uitgestelde projecten: de economische crisis raakt burgers én gemeente.

Maar op een moment als dit moet je vooruit kunnen kijken. En gelukkig kunnen wij dat met vertrouwen doen.

Een Nieuwjaarsbijeenkomst is ook een moment om terug te blikken. Gelukkig kunnen we terugkijken op een rustige Oud en Nieuw. Waardering voor alle Spijkenissers die hieraan hebben bijgedragen. Ook de schade bleef beperkter dan in voorgaande jaren. Als blijft 45.000 euro een bedrag waar we voor onze burgers mooiere dingen mee hadden kunnen doen.

Er waren in 2011 ook gebeurtenissen die veel mensen in onze gemeente aangrepen. De zedenzaken in Noord waren voor veel ouders, kinderen en leerkrachten een moeilijke tijd. En ook de gemeenteraad kreeg een klap te verwerken.

Een donkere schaduw werd over 2011 geworpen door de dramatische vondst van het lichaam van Farida Zargar in het Mallebos na een vermissing van ruim een jaar.

Gelukkig waren er ook hoogtepunten. Een vermelding in het Guinness Book of Records: het wereldrecord steltlopen werd gevestigd door Spijkenisser scholieren tijdens een geweldige feestperiode ter gelegenheid van de afronding van het centrum; met alle reuring rond de Eurobruggen waren we tóch even het middelpunt van de Europese belangstelling.

En talloze kleine lichtpuntjes die het wereldnieuws niet halen waren er ook: mensen die zich voor onze gemeenschap inzetten, als vrijwilliger, als lid van een wijkgroep, als buurtpreventieloper, voor hun kerk, voor hun buren. Ik kan niet vaak genoeg benadrukken hoe belangrijk zij zijn voor onze samenleving. Hoe belangrijk een mooi stadscentrum, goede voorzieningen, leuke evenementen en fraaie woningen ook zijn, het zijn de mensen zelf die -vanuit hun betrokkenheid bij elkaar- de samenleving vormgeven. Om die reden is ook het jeugdlintje ingesteld, een aanmoediging voor jonger mensen die zich het afgelopen jaar voor anderen hebben ingezet.

Zo meteen worden ze uitgereikt, die lintjes. Maar voor we dat gaan doen wil ik u een gezond, en ondanks de recessie hoopvol 2012 toewensen.

Dank u wel.